Nu in WM
Nu in WM
 
Webshop
Webshop
 
Abonnee worden
Abonnee worden
 
Clubnieuws

Trainingskamp De IJsselstreek


Ingezonden door: PR IJsselstreek
13 februari 2010 - Nadat de maand januari vooral in het teken stond van sneeuw en ijs vertrok op zaterdag 30 januari een gezelschap IJsselstreek renners onder leiding van Arthur van Dam richting Spanje. Dit gezelschap bestond uit: Martijn Knevelbaard, Ferdinand Heideveld, Pieter-Paul de Weerd, Julian van Dijk, Arthur van Dam en Gerbert Pleijter. De volgende dag werd deze groep uitgebreid met Rolf Dames en de kersverse voorzitter Frank Dames.

Op weg naar het vliegveld besloot de verschrikkelijke sneeuwman ons nog 1x hard te treffen. Door een laag sneeuw van ongeveer 10 cm was de maximale snelheid op de autobahn ongeveer 60 km/u en kwamen we anderhalf uur later dan gepland op het vliegveld. Gelukkig had ons vliegtuig ook last van de gladheid en konden we, door een uitgesteld vertrek, toch nog mee. Ondanks dat Martijn, naar eigen zeggen, de instructies goed gelezen had moest hij flink bijbetalen voor een fors uitgevallen handbagage. Waardoor we uiteindelijk met z'n allen opstegen van Weeze Airport en na 2,5 uurtjes vliegen arriveerden in een zonnig Alicante. Daarna was het spullen uitpakken en zo snel mogelijk op de fiets om nog even een paar uurtjes te maken. Helaas was het weer Martijn die te maken kreeg met tegenslag. Een vastzittende body en zakkende zadelpen zorgden voor het nodige oponthoud. Als laatste kreeg Martijn het voor elkaar om in een afdaling zijn ketting door midden te trappen?! Gelukkig zorgde oud-ijsselstreker Leander Schreurs, als goed betaalde taxichauffeur, voor uitkomst en leverde Martijn 3 uur later thuis af. Gelukkig bleven we de rest van de week gespaard van materiaal pech en konden we rustig onze uren vol maken.

Omdat Julian vaker in dit deel van Spanje was wezen trainen wees hij ons de eerste dag grotendeels de weg door het Spaanse achterland. Op de top van de Col de Rates aangekomen zou het nog ongeveer een uur bijna alleen maar dalen zijn' richting ons vakantiehuisje in Moraira. Helaas arriveerden we door de materiaalpech van Martijn en een verkeerde afslag ongeveer 3 uur later in Moraira. Hierdoor reden we onze laatste afdeling met 60 km/u in het donker. Gelukkig zat er een vriendelijke automobilist achter ons die het groot licht opzette. Hadden we toch nog 3 meter zicht! In het huisje aangekomen verheugde iedereen zich op een lekkere warme douche, maar helaas was het warme water binnen korte tijd op. En omdat we de gaskachel niet aankregen gingen we een koude eerste nacht tegemoet. Gelukkig was de rest van de week zowel het water als de kachel op temperatuur en konden we ons verheugen op een paar lange trainingen.

Ondanks dat iedereen zijn eigen gedachten heeft over een goede training probeerden we toch zoveel mogelijk samen te fietsen. Terwijl we onze gloednieuwe voorzitter daarbij op sleeptouw namen. Na een dagje waren de onderlinge krachtsverhoudingen al duidelijk. Meestal was het Pieter-Paul die als eerste boven kwam. Op korte afstand gevolgd door Julian en Arthur. Dat Arthur zo hard omhoog reed was voor ons een grote verrassing. Wij kwamen tot de conclusie dat dit vooral te danken was aan een nieuw setje FFWD wielen van 999 gram en geïmporteerde klimmersbenen. Achter de grote 3 ontstond meestal een gevecht tussen Martijn en Rolf. De afloop was altijd verschillend, maar 1 van beiden kocht halverwege altijd een zak met parkeerkaartjes. Rolf werd dan ook meerdere keren opgeveegd door Gerbert en Ferdinand, die op geruime afstand volgden. Er werd vervolgens omgedraaid om Frank halverwege de klim om te pikken en hem in colonne naar de top te begeleiden.

Aan al het goede komt een einde en daarom stond er op 6 januari om 6.15 alweer een taxi voor de deur om ons naar het vliegveld te brengen. Na een kwartiertje kwam er echter een vreemd geluid onder de motorkap vandaan en even later stonden we stil op een parkeerplaats langs een kustweggetje. Nadat de chauffeur een kwartier heen en weer aan het rennen was met gereedschapkist en ondertussen driftig stond te bellen, konden we onze weg weer vervolgen. Helaas waren we bij Benidorm toch genoodzaakt over te stappen op een andere taxi. Op het vliegveld aangekomen werden tot onze schrik de fietskoffers gewogen. Pieter Paul, Ferdinand, Arthur en Martijn hadden zich niet aan het maximum gewicht van 20kg gehouden. Iets dat ze duur zou komen te staan, de kosten zijn namelijk 20 euro per extra kilo. Hierdoor waren we binnen de kortste keren 460 euro lichter maar was het gewicht nog steeds niet afgenomen. Veelgehoorde klacht was dan ook dat ze bom-onderbroeken maar zo doorlaten; terwijl wij voor elk extra kilootje worden opgelicht. De vlucht naar huis verliep zonder problemen en onder het genot van krentenbollen, die door de vechtgenote van Frank werden uitgedeeld, kwamen we uiteindelijk weer thuis.

We hebben met z'n allen genoten van de week in Spanje en kunnen ook terugkijken op een geslaagde week onder de Spaanse zon. Als het weer hier net zo wordt als in Spanje zien we de komende weken met vertrouwen tegemoet.
« vorige
 

Overig clubnieuws
 
Banners
Aanmelden nieuwsbrief

E-mail adres:


Disclaimer
Copyright © 2010 Wieler Magazine. Alle rechten voorbehouden